قالب وردپرس افزونه وردپرس
خانه » فیش مرثیه » مقتل مستند امام هادی علیه السلام

مقتل مستند امام هادی علیه السلام

بسم الله الرحمن
الرحیم

فیش مرثیه مستند

روضه امام هادی علیه السلام

*سه شباهت امام هادی با امام
حسین علیهما السلام*

         کانال فیش منبرومرثیه در ایتا

https://eitaa.com/fishemenbar

عرضه در سایت طلبه یار = http://www.talabeyar.ir

🔹🔷《السَّلامُ عَلَيْكَ یا اَبَاالحَسَنِ یا عَلِیَّ
بنَ مُحَمَّدٍ اَیُّهَا الهَادِیِ النِّقِیُّ》🔷🔹

✅بعد از
شهادت امام جواد(ع) متوکل عباسی براى اینکه بتواند امام هادی(ع) را زیر نظر بگیرد،
ایشان را از مدینه به سامراء دعوت تبعید گونه کرد.

از
این طریق، وی توانست کنترل شدید را حتى در درون خانه امام(ع) بر قرار سازد و تمام حرکات
و ملاقاتهاى حضرت(ع) را زیر نظر داشته باشد.

پس
به یحیى بن هرثمه ماموریت داد تا امام هادى(ع) را از مدینه به سامراء ببرد.

شیخ
مفید می گوید :

📋《فَلَمَّا وَصَلَ إِلَیْهَا فَاَنَزَلَ فِی خَانٍ
[الاَشنَعِ] یُعْرَفُ بِخَانِ الصَّعَالِیکِ》

♦️پس زمانی
که امام هادی(ع) به سامراء رسید، متوکل برای اینکه از شان امام(ع) بکاهد، دستور داد،
ایشان را یک روز در کاروانسرای کثیف و بدنامی به نام صعالیک جای دهند و روز بعد وارد
شهر کنند.(۱)

امام(ع)
در این شهر نظامی حدود ۲۰ سال اقامت داشت و همواره تحت
نظر و مراقبت بود.

مسعودی
می نویسد :

روزی
در مدینه در نزد متوکل از امام هادی(ع) سعایت و سخن چینی شد و به او گفتند :

در
منزل او سلاح و نوشته ها و اشیاى دیگرى است که از طرف شیعیان به وى رسیده و او قصد
قیام بر ضد دولت تو را دارد.

پس؛
📋《فَبَعَثَ إِلَیْهِ جَمَاعَهً مِنَ الْأَتْرَاکِ
فَهَجَمُوا دَارَهُ لَیْلًا فَلَمْ یَجِدُوا فِیهَا شَیْئاً وَ وَجَدُوهُ فِی بَیْتٍ
مُغْلَقٍ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِ مِدْرَعَهٌ مِنْ صُوفٍ وَ هُوَ جَالِسٌ عَلَى الرَّمْلِ
وَ الْحَصَى وَ هُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى یَتْلُو آیَاتٍ مِنَ الْقُرْآنِ
فَحُمِلَ عَلَى حَالِهِ تِلْکَ إِلَى الْمُتَوَکِّلِ》

♦️متوکل
گروهى را به منزل آن حضرت(ع) فرستاد و آنان شبانه به خانه امام علی(ع) هجوم بردند.

ولى
چیزى به دست نیاوردند، آنها دیدند که حضرت(ع) تنها در اطاقى دربسته نشسته و در حالى
که جامه پشمین بر تن دارد و بر زمین خاکى روى شن و ماسه نشسته، به عبادت خدا و تلاوت
قرآن مشغول است.

امام(ع)
را با همان حال دستگیر کرده و نزد متوکل بردند.

آنان
به متوکل گفتند :

📋《لَمْ نَجِدْ فِی بَیْتِهِ شَیْئاً وَ وَجَدْنَاهُ
یَقْرَأُ الْقُرْآنَ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَهِ وَ کَانَ الْمُتَوَکِّلُ جَالِساً فِی
مَجْلِسِ الشُّرْبِ فَدَخَلَ عَلَیْهِ وَ الْکَأْسُ فِی یَدِ الْمُتَوَکِّلِ فَلَمَّا
رَآهُ هَابَهُ وَ عَظَّمَهُ وَ أَجْلَسَهُ إِلَى جَانِبِهِ وَ نَاوَلَهُ الْکَأْسَ
الَّتِی کَانَتْ فِی یَدِهِ》

♦️در خانه
اش چیزى نیافتیم و او را رو به قبله دیدیم که قرآن مى خواند.

متوکل
چون امام(ع) را دید، از عظمت و هیبت امام(ع) بى اختیار ایشان را احترام نموده و در
کنار خود نشانید و با کمال گستاخى جام شرابى را که در دست داشت، به امام(ع) تعارف نمود.

امام
هادی(ع) سوگند یاد کرده و فرمود :

📋《وَ اللَّهِ مَا یُخَامِرُ لَحْمِی وَ دَمِی
قَطُّ فَأَعْفِنِی فَأَعْفَاهُ》

♦️گوشت
و خون من با چنین چیزى آمیخته نشده است، مرا معاف دار!

متوکل
حضرت(ع) را معاف نمود و گفت :

پس
شعرى بخوان!  حضرت(ع) فرمود : من شعر کم مى
خوانم! متوکل گفت : باید بخوانى!

امام
هادى(ع) آن گاه که اصرار وى را دید اشعارى را قرائت نمود، که تمام اهل مجلس متاثر شده
و به گریه افتادند و بزم شراب و عیش به سوگ و عزا تبدیل شده و آنان جامهاى شراب را
بر زمین کوبیدند.

📋《فَبَکَى الْمُتَوَکِّلُ حَتَّى بَلَّتْ لِحْیَتَهُ
دُمُوعُ عَیْنَیْهِ وَ بَکَى الْحَاضِرُونَ وَ دَفَعَ إِلَى عَلِیٍّ(ع) أَرْبَعَهَ
آلَافِ دِینَارٍ ثُمَّ رَدَّهُ إِلَى مَنْزِلِهِ مُکَرَّماً》

♦️پس از
خواندن این اشعار، متوکل و هر که در مجلس بود گریستند، تا آنجا که اشک محاسن متوکل
را تر کرد.

سپس
وی چهار هزار دینار به امام هادی(ع) داد و ایشان را با احترام روانه منزل کرد.(۲)

در
نقلی دیگر آمده است که؛ 📋《فَضَرَبَ
الْمُتَوَکِّلُ بِالْکَأْسِ الْأَرْضَ وَ تَنَغَّصَ عَیْشُهُ فِی ذَلِکَ الْیَوْمِ》

♦️متوکل
(پس از شنیدن این اشعار) جام شرابش را بر زمین کوفت و در آن روز عیششان منقّض گردید.(۳)

سرانجام
امام هادی(ع) در زمان معتز مسموم گردید و در ماه رجب سال ۲۵۴ هجری
پس از بیست سال و نه ماه اقامت در سامراء به شهادت رسید و در خانه خویش به خاک سپرده
شد.

امام
حسن عسکری(ع) بدن پدر بزرگوار خود را غسل دادند، کفن کردند و بر جنازه ایشان نماز خواندند
و به خاک سپردند.

در
تاریخ آمده است که؛ 📋《خَرَجَ أَبُو مُحَمَّدٍ(ع) فِی جَنَازَهِ أَبِی
الْحَسَنِ(ع) وَ قَمِیصُهُ مَشْقُوقٌ》

♦️امام
حسن عسکری(ع) در مراسم تشییع پیکر مطهر پدرش گریبان چاک کرد.(۴)

در
تاریخ حیات امام هادی(ع) سه حادثه ناگوار که ذکر شد، دلها را روانه مظلومیت جد غریب
ایشان، امام حسین(ع) و احوالات اسرای کربلا می کند.
۱

۱-جای دادن امام هادی(ع) در خرابه :

شیخ
صدوق روایت کرده است که؛

📋《ثُمَّ إِنَّ يَزِيدَ لَعَنَهُ اللَّهُ أَمَرَ
بِنِسَاءِ الْحُسَيْنِ(ع) فَحُبِسْنَ مَعَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ(ع) فِي مَحْبِسٍ
لَا يُكِنُّهُمْ مِنْ حَرٍّ وَ لَا قَرٍّ حَتَّى تَقَشَّرَتْ وُجُوهُهُمْ [مِن حَرِّ
الشَّمسِ]》

♦️یزید
دستور داد، خانواده ی امام حسین(ع) را با امام سجاد(ع) زندانی کردند، زندان چنان بود
که آنان را از گرما و سرما، نگاه نمی داشت تا آنجا که صورتهای آنان پوست انداخت.(۵)

قطب
الدین رواندی نقل می کند که؛

📋《لَمَّا اُتِيَ بِعَلِيِ بنِ الحُسَينِ(ع) وَ
مَن مَعَهُ إلَى يَزِيدَ بنَ مُعَاوِيَةَ، جَعَلُوهُم فِي بَيتِِ خَرَابِِ وَاهِي الحِيطَانِ》

♦️یزید،
امام سجاد(ع) و دیگر همراهان اسراء را در خانه ای ویران و خرابه جای داد.(۶)

۲-واردکردن امام هادی(ع) در مجلس شراب :

شیخ
صدوق به نقل از امام رضا(ع) در حدیثی، چنین نقل می کند :

📋《لَمَّا حُمِلَ رَأْسُ الْحُسَيْنِ(ع) إِلَى
الشَّامِ أَمَرَ يَزِيدُ لَعَنَهُ اللَّهُ فَوُضِعَ وَ نُصِبَ عَلَيْهِ مَائِدَةٌ فَأَقْبَلَ
هُوَ وَ أَصْحَابُهُ يَأْكُلُونَ وَ يَشْرَبُونَ الْفُقَّاعَ فَلَمَّا فَرَغُوا أَمَرَ
بِالرَّأْسِ فَوُضِعَ فِي طَسْتٍ تَحْتَ سَرِيرَةٍ وَ بُسِطَ عَلَيْهِ رُقْعَةُ الشِّطْرَنْجِ
وَ جَلَسَ يَزِيدُ لَعَنَهُ اللَّهُ يَلْعَبُ بِالشِّطْرَنْجِ وَ يَذْكُرُ الْحُسَيْنَ
بْنَ عَلِيٍّ(ع) وَ أَبَاهُ وَ جَدَّهُ وَ يَسْتَهْزِئُ بِذِكْرِهِمْ فَمَتَى قَامَرَ
صَاحِبَهُ تَنَاوَلَ الْفُقَّاعَ فَشَرِبَهُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ》

♦️هنگامى
که سر حسین بن علی(ع) را به سوى شام بردند، یزید دستور داد آن‌ را در کنارى نهاده و
سفره غذا را گستردند، و او با یارانش مشغول خوردن غذا و نوشیدن آبجو شدند، چون فارغ
گشتند، امر کرد سر بریده حسین(ع) را در طشتى به پیش تخت او نهادند و میز بازى شطرنج
را روى آن طشت گذارد و با یارانش به بازى شطرنج مشغول شد، و حسین(ع)، پدر و جدّش را
به مسخرگى یاد می‌کرد، و چون از همبازیش می‌بُرد جام شراب را برگرفته سه بار می‌نوشید.

📋《ثُمَّ صَبَّ فَضْلَتَهُ عَلَى مَا یَلِی الطَّسْتَ
مِنَ الْأَرْض》

♦️آن‌گاه
باقی مانده آن‌را در کنار طشتى که سر بریده امام حسین(ع) در آن بود بر زمین می‌ ریخت.(۷)

یزید
در حال مستی؛

📋《فَوُضِعَ بَينَ يَدَيهِ فِی طَسْتٍ مِن ذَهَبِ
وَجَعَلَ یَضرِبُ بِقَضیبِ فِی یَدِه عَلَی ثَنَایَاهُ》

♦️سر مبارک
امام حسین(ع) جلوی او در طشت طلا قرار داده شد، وآن لعین با چوپ، بر میان دو لب مطهر
ایشان می زد.(۸)

۳-گریبان چاک زدن امام حسن
عسگری(ع) در مصیبت پدر گرامیشان امام هادی(ع) :

ابن
طاووس نقل می کند که؛

وقتی
اهل بیت امام حسین(ع) را وارد مجلس یزید کردند، آنان در مقابلش ایستادند، امام سجاد(ع)
خطاب به یزید فرمود :

📋《أَنْشُدُكَ اللَّهَ يَا يَزِيدُ! مَا ظَنُّكَ
بِرَسُولِ اللَّهِ(ص) لَوْ رَآنَا عَلَى هَذِهِ الصِّفَةِ؟》

♦️ای یزید!
تو را به خدا سوگند می دهم به گمان تو اگر پیامبر اکرم(ص)ما را به این هیئت دیدار نماید
چه می کند؟

یزید
در این هنگام، حکم کرد ریسمانها را بریدند و آنان را از قید طناب رها ساختند.

در
این هنگام، یزید دستور داد، سر مبارک امام حسین(ع) را در بین انظار مجلس آوردند.

📋《وَ أَمَّا زَيْنَبُ(س) فَإِنَّهَا لَمَّا رَأَتْهُ
أَهْوَتْ إِلَى جَيْبِهَا فَشَقَّتْهُ ثُمَّ نَادَتْ بِصَوْتٍ حَزِينٍ يُفْزِعُ الْقُلُوبَ
:

يَا
حُسَيْنَاهْ! يَا حَبِيبَ رَسُولِ اللَّهِ(ص)! يَا ابْنَ مَكَّةَ وَ مِنًى! يَا ابْنَ
فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ(س) سَيِّدَةِ النِّسَاءِ! يَا ابْنَ بِنْتِ الْمُصْطَفَى(ص)》

♦️در این
هنگام، زینب کبری(س) وقتی سر مبارک برادر خود را دید از شدت ناراحتی دست در گریبان
برد و چاک زد و سپس به آواز غمناک فریاد زد :

واحسیناه!
ای فرزند فاطمه زهرا(س)! ای دختر رسول خدا(ص)!

راوی
می گوید :

به
خدا سوگند! که همه آن کسانی که در مجلس یزید حضور داشتند، از ناله جانسوز او به گریه
و افغان افتادند و در آن حال خود آن پلید لب از گفتار فرو بست و ساکت بود.(۹)

{وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ}

📝شعر
:

نگر در سامرا حال و هوای دیگر است امشب

فلک را جامه ماتم ز غمها در بر است امشب

امام عسگری نالد برای باب مظلومش

ز هجران پدر او را دو چشمانی تر است امشب

امام هادی آن نور خدای مهربان اینک

ز جور دشمنان دین میان بستر است امشب

ز زهر کین شده پرپر گل باغ رسول الله

از این غم در جنان زهرا به حال مضطر است امشب

👤جعفری

📚منابع
:

۱)الارشاد شیخ مفید، ج۲، ص۳۱۱

۲)بحارالانوار مجلسی، ج۵۰، ص۲۱۱

۳)سفینه البحار محدث قمی، ج۶، ص۴۰۹

۴)مناقب ابن شهر آشوب، ج۴، ص۴۳۵

۵)امالی شیخ صدوق، ص۱۶۸

۶)الخرائج و الجرائح راوندی، ج۲، ص۷۵۳

۷)من لایحضره الفقیه شیخ صدوق، ج۴، ص۴۱۹

۸)امالی شیخ صدوق، ص۱۶۵

۹)الللهوف ابن طاووس، ص۸۳

بازدیدها: 140

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *